SCHAFFEN 2016

Dit jaar zou er eens een keer geen regen zijn. De weersverwachting gaf een hoog van 1025 HPa, maar het wegbranden van de bewolking liet nogal op zich wachten. Op vrijdagmorgen 12 augustus was het nog behoorlijk bewolkt, en toen wij op Schaffen-Diest aankwamen na een klein halfuurtje vliegen, was het veld nog zeer nat van een week lang regenbuien en op sommige plaatsen onbegaanbaar. Zelfs op onze parkeerplaats was het mos nog soppig. Maar een paar uur later brak de zon door en konden de zonnebrillen op.
Ook dit jaar stond Guy Valvekens als eerste naast het vliegtuig om ons te verwelkomen. Dat doet hij met elke bezoeker -- en vanwege het mooie weer waren dat er zeer veel.
Hoe het mogelijk is weet ik niet -- de altijd al perfecte organisatie was nog beter geworden. Smaken verschillen, maar er was een band die nu eens een keer geen onverdraagbare herrie produceerde. Misschien waren de jeugdigen er niet zo blij mee maar ik denk dat het voor veel mensen een verademing was.
Ik was mijn grote waterfles vergeten in te pakken, een essentieel iets als je voor meerdere mensen thee wilt kunnen serveren bij de tent. Geen nood, we konden lege flessen van de bar meenemen als we die na afloop weer inleverden. Er was zoveel catering dat ik mij weer afvroeg waarom ik een tas vol mandarijnen, broodges, mueslibolletjes, koekjes en beleg eigenlijk had meegenomen.
Ik kom nu al 14 jaar op Schaffen-Diest en je ontmoet telkens dezelfde echte liefhebbers van klassieke vliegtuigen. Zoals Peter Bishop, die ook dit keer met zijn Miles Messenger G-AJOE uit Engeland was gekomen. Waar vind je tegenwoordig nog verzameling toestellen van meer dan 75 jaar oud die niet in een museum staan maar door hun eigenaren naar een fly-in worden gevlogen? Er zijn op het Europese continent drie plekken waar dat gebeurt: de tweejaarlijkse Oldtimertreff op Hahnweide in Duitsland, de KZ-rally in Stauning, Denemarken, en Schaffen-Diest in België. Er staan dan natuurlijk ook de nodige moderne toestellen, maar die worden wat verder weg geparkeerd. Mijn Comanche uit 1970 is een jonkie van onder de vijftig dus die staat niet op de display line. Erg vind ik dat niet, want de grond waar ik geparkeerd stond was een stuk minder drassig.
De grasbaan van 750 meter was prima, maar als je wat zwaarder bent moet je met het natte gras wel gaan rekenen of je nog wegkomt en de taxiweg naast de baan is problematisch hobbelig voor een toestel met weinig prop clearance of laaghangende gear doors. Er kon op het veld getankt worden, maar alleen met cash worden betaald. Voor mij betekende dat: niet tanken. Met nog 100 liter kon ik nog een eind komen en volgetankt met 435 liter op 750 meter nat gras is vragen om stress, en een dikke portemonee vol honderdjes niet iets waar je op een terrein vol marktkraampjes graag mee rondloopt.
Op dat marktterrein was genoeg te zien. Tegelijk met de vliegtuigen komen ook honderden klassieke auto's naar het evenement, choppers en andere motorfietsen waar de bestuurders op zitten in vreemde houdingen, oude tractoren en woonwagens. Het publiek dat dit trekt wordt bediend met kraampjes vol nostalgische borden en accessoires, maar echte onderdelen zijn toch ver te zoeken. Voor de luchtvaartliefhebbers zijn er kraampjes met modellen, vliegerjacks, overalls, enz., maar er is geen een pilot shop. Wel kan je in de cockpt van een F16 klimmen of de zweefvlieg simulator proberen.
Het vliegveld bestaat dit jaar honderd jaar als militair trainingsveld voor parachutisten. Er was een jubileumboek en een tentoonstelling. De Belgische luchtmacht was vertegenwoordigd met een formatie van vier Siai Marchetti SF260s die een mooie strakke show lieten zien. Daarna gaven de vier S.11s van de Fokker Four formatie acte de présence, en een groepje Stampe SV4's. Gelukkig met originele Gipsy Major motoren en niet de gemutileerde Stampes die ik in Frankrijk met boxermotoren heb zien staan. En Hanno Wesdorp liet ter afscheid even het geluid van een voorbijracende At-6A Texan horen.
De echte diehards komen op vrijdag, slapen in een tent bij hun toestel, en vertrekken op zondagmiddag. Zo ook wij, maar we konden op zondag toch niet lang blijven. Ik moest om vijf uur 's middags op de trein naar Duitsland en mijn vliegmaat had een verjaardag. We vlogen in een grote driehoek terug naar Rotterdam -- westwaarts naar Koksy langs de smalle corridor tussen EBBR en EBAW, aanvankelijk in zeer matig zicht op 1500 voet, maar het klaarde op en bij Oostende konden we op 2500 voet Dover zien liggen. Van Koksy vlogen we naar Calais waar de peut een euro goedkoper per liter is dan op Rotterdam (dat scheelt nogal op je bankrekening als je 400 liter gaart tanken). Weer volgetankt vlogen we in het beste vliegweer van het jaar naar Rotterdam. Het was op 3500 voet zo helder dat je van Knokke IJmuiden kon zien liggen en Nederland er als een landkaart bij lag.
EBDT 2016 was een zeer geslaagd weekend en de moeite waard om daarvoor met de trein uit Zuid-Duitsland heen en weer te reizen. En als je aan het eind van een lange terugreis met vertragingen door spoorwerkzaamheden thuis aankomt, en uit pure vermoeidheid je slaapmatje uit je handen laat glippen en het ding de helling af ziet rollen en onder een auto ziet verdwijnen, en je om kwart voor twee 's nachts met een geimproviseerde stok op de straat ligt om het ding naar je toe te hengelen, dan nog denk je: al moet ik er van Timboektoe heen komen, volgend jaar ga ik beslist weer.

Bedankt voor dit bericht NazgulAir. Fijn ook dat het uiteindelijk allemaal goed aan te vliegen was.

Dit jaar ben ik niet geweest, de eerste keer sedert heel heel lang. Het ging me gewoon niet goed, het vliegerke staat een beetje in de steigers en ik was niet echt gemotiveerd om het in orde te brengen. De komende dagen, jawel.

Ik vind het treurig om te zeggen maar als "old-timer fly-in" gaat het evenenent er van jaar op jaar op achteruit, en daarmee ben ik minder en minder gemotiveerd. Reeds meerdere jaren viel het me op dat ik meer tijd doorbracht tussen de antieke auto's dan tussen de vliegtuigen. Zeker, er zijn een stel die-hards die we niet genoeg kunnen bewonderen en bedanken, de genoemde Engelsman niet in het minst.

[[ toegevoegd: het was niet de bedoeling wie dan ook wat dan ook te verwijten, ik begrijp best dat het alsmaar moeilijker wordt een dergelijk evenement in te richten in een wereld die minder en minder aanvaarding heeft voor de recreatieve vliegerij. Ik denk dat daardoor de budgetten smaller en smaller worden, en daardoor zien we bv. geen B25 meer. Maar niks dan lof voor de inrichters, ze doen hard hun best en de vele vrijwilligers waren keer op keer even correct en vriendelijk, allemaal! ]]

csaba schreef:Dit jaar ben ik niet geweest, de eerste keer sedert heel heel lang. Het ging me gewoon niet goed, het vliegerke staat een beetje in de steigers en ik was niet echt gemotiveerd om het in orde te brengen. De komende dagen, jawel.

Ik vind het treurig om te zeggen maar als "old-timer fly-in" gaat het evenenent er van jaar op jaar op achteruit, en daarmee ben ik minder en minder gemotiveerd. Reeds meerdere jaren viel het me op dat ik meer tijd doorbracht tussen de antieke auto's dan tussen de vliegtuigen. Zeker, er zijn een stel die-hards die we niet genoeg kunnen bewonderen en bedanken, de genoemde Engelsman niet in het minst.

[[ toegevoegd: het was niet de bedoeling wie dan ook wat dan ook te verwijten, ik begrijp best dat het alsmaar moeilijker wordt een dergelijk evenement in te richten in een wereld die minder en minder aanvaarding heeft voor de recreatieve vliegerij. Ik denk dat daardoor de budgetten smaller en smaller worden, en daardoor zien we bv. geen B25 meer. Maar niks dan lof voor de inrichters, ze doen hard hun best en de vele vrijwilligers waren keer op keer even correct en vriendelijk, allemaal! ]]

Hey csaba,
De fly-ins van 2015 en 2014 waren geplaagd door regenbuien, laaghangende overcast bewolking en zicht onder SFVR, waardoor er weinig toestellen uit het buitenland konden komen. Vergeet niet dat het aantal bezoekers dat niet blijft overnachten ook erg groot is. Met een krappe planning is het al gauw niet mogelijk om te wachten totdat het eindelijk een beetje vliegbaar wordt en kan het bezoek op een teleurstelling uitlopen. Ik zou zeggen: vermijd de stress, neem de tijd. Geef jezelf een kans om te ontspannen.
Voor mij is Schaffen Diest vakantie en een weekend zonder enige plichtplegingen. Zelfs toen we vorig jaar door de stortbuien de hangar in waren gedreven en het pas op zondag tegen twaalven ophield met regenen was het gezellig. Gedeelde smart is tenslotte halve smart!

...voor eventuele geïnteresseerden:
http://www.airnieuws.nl/luchtvaartartikelen/schaffendiest16/index.html
Gisteren online gezet.
Ja, wat laat......:rolleyes:

stratofreighter schreef:...voor eventuele geïnteresseerden:
http://www.airnieuws.nl/luchtvaartartikelen/schaffendiest16/index.html
Gisteren online gezet.
Ja, wat laat......:rolleyes:

Geeft niet, zulke mooie foto's zijn altijd welkom.