Haydar schreef:Hallo allemaal,

Vroeg of laat zal ik een gezin hebben en ik wil dat mijn vrouw en kinderen vaak 's nachts alleen zijn.

Je hoopt zeker ook van harte dat ze dan wat overkomt?

Excuses, een typfoutje. Dat is juist wat ik niet wil.

En ik zou een ATPL-opleiding willen doen.

Haydar schreef:Het hangt misschien wel af van je werkgever, maar hoe groot is de kans dat ik 3-4x in de week 's nachts weg ben of dat ik juist 's nachts thuis ben?

Onmogelijk iets zinnigs van te zeggen, want het hangt dus af van de werkgever, type vliegtuig en welke tak van de luchtvaart je doet (corporate, vracht, commuter, etc.)

Ik zit corporate en heb soms een dagtripje (zelden) en trips van een week of 3 en alles er tussenin. Valt geen pijl op te trekken.
Vervelend?
Soms wel, maar alles wendt, zowel voor jezelf als je familie en kids.

Mocht je zeker te weten niet meer dan een 3-4x in de week van huis willen, dan moet je het niet doen.

But with all due respect: je zit in 5 Havo, dus ik schat je zo rond de 17-19 jaar en dat is dus nog wel erg jong. Toen ik zo oud was jaagde ik op alles met een rok aan (be aware of x-dressers) en kon ik het woord familie nog niet eens schrijven!
Als ik jou was zou ik me er niet al te druk over maken, want je menig kan hierover veranderen zodra je gaat studeren (op kamers), samen wonen of gewoonweg doordat je wat ouder bent geworden en anders tegen dit soort zaken aan gaat kijken.

Just my 2 cents.
But then again, that's only .0151 euro cents for you

Klopt, ik ben nog 17 (bijna 18 trouwens) jaar maar denk wel veel aan mijn toekomst. Ik heb nu een vriendin waar ik al 17 maanden mee heb en ik weet zeker dat ik wil samenwonen met haar. Het is het probleem dat zij dat echt niet leuk vindt. Ik wil niet iets doen waar ik later spijt van zal krijgen. Daarom ben ik genoeg informatie erover te verzamelen.

Ik weet niet hoe het precies heet, maar ik wil tussen landen vliegen in een Boeing. Je kunt daarbij denken aan KLM en dat je van Nederland naar Duitsland vliegt bijvoorbeeld. Of langere afstanden waar ik passagiers mee moet vervoeren.
Ik zou nog graag van meerdere mensen willen horen hoe het bij hun zit en of er eigenlijk wel veel werk is. Want als er veel werk is, zou ik een keuze hebben en voor iets kiezen waarmee ik korte tripjes hoef te maken. Of ligt dit ook niet vast en moet je verschillende tripjes maken?

Sorry dat ik zoveel vraag, maar kon weinig op internet erover vinden.

Voordat je eraan begint overleg het door-en door over wat jullie beiden te wachten staat en wat de consequenties kunnen zijn. Het is niet alleen zwaar voor jou, jij bent tenminste nog druk bezig. Maar zij zit alleen thuis in haar uppie wachtend op jouw telefoontje. En dit gaat zo'n 1 a 1/2 jaar lang door waarin je elkaar relatief weinig ziet.

Daarna komt de echte klap, je hebt een baan MAAR je moet verhuizen naar het buitenland en zij moet vrienden/familie/baan/school/samenzijn etc opgeven om jou achterna te gaan. Nederland is een klein landje, 4 airlines and that's it. Dus die kans is erg groot.

Over het verdere verloop qua inhoud van je baan etc is niet echt iets te zeggen. Zeker in het huidige klimaat is het pakken wat je pakken kan. Maar gezien je leeftijd heb je nog wel 2 a 4 jaar. Keuze is een luxe, en die is er niet. Veels-te veel variabelen ook. Longhaul/shorthaul, nachtstops, daytrips, cargo, commuten etc.

Kortom, weet beiden goed waaraan je begint en wat er eventueel kan gebeuren. Vandaar een slimme zet om je vraag hier te stellen.

Succes!

Haydar,

Goed dat je er van te voren over nadenkt!

Toen ik 20 was ging ik naar zeevaartschool en ging daarna als stuurman varen op zee. Meestal was ik zo'n 3 maanden van huis, maar mijn "record" staat op 7 maanden.

Dutchbird-757 maakt een heel goed punt, jouw beleving als je weg bent is heel anders dan voor degene die thuis zit. Voor mij was weg zijn nooit een probleem, totdat ik thuis kwam. Dan besef je pas welke impact het heeft op je sociale leven (familie, vrienden, relatie etc.).
Ik ben op die manier een hoop vrienden verloren. Om mij heen zag ik ook bij vrienden en collega's relaties kapot gaan. Ook al zegt je vriendin dat ze het prima vindt als je veel van huis bent, zij weet ook pas hoe het echt is als jij inderdaad weg bent en zij alleen thuis zit.

Als je net je opleiding achter de rug hebt, heb je niks te kiezen in de luchtvaart. Je bent blij met elke baan die je kan pakken. Vlieg je longhaul dan ben je zomaar 10 dagen van huis af, vlieg je kort stukjes dan kan het best zijn dat je elke avond om half 6 aan de bloemkool zit.

Dus, ga er maar van uit dat je waarschijnlijk regelmatig meer dan 3 - 4 nachten van huis bent, misschien in het buitenland moet gaan wonen en maakt dan opnieuw je afweging.

(overigens zijn de werktijden van architecten ook niet misselijk, en zitten ze ook vaak nog savonds door te werken)

mvg
Ditched

:eek!: Als je bij klm/klc vliegt , reken er dan op dat je zeer regelmatig 2-3-4- nachten weg bent. kun je daar niet tegen , dan moet je het gewoon niet doen.
opleiding : 4-6 maanden Amerika

Haydar schreef:Klopt, ik ben nog 17 (bijna 18 trouwens) jaar maar denk wel veel aan mijn toekomst. Ik heb nu een vriendin waar ik al 17 maanden mee heb en ik weet zeker dat ik wil samenwonen met haar. Het is het probleem dat zij dat echt niet leuk vindt. Ik wil niet iets doen waar ik later spijt van zal krijgen. Daarom ben ik genoeg informatie erover te verzamelen.

Klinkt misschien een beetje lomp, maar let er ook op dat je misschien iets niet doet waar je later spijt van kunt krijgen! 'Tis lullig als je van een vliegopleiding afziet om haar en het geheel houdt geen stand! Maar IMHO zeer goed dat je je vantevoren inleest over hoe en wat je ervan kunt verwachten, dit in tegenstelling tot veel andere wannabe's die hun roze bril stug ophouden!

Mijn werkdag vandaag: Om 17:00 beginnen, beetje met vliegtuigjes spelen en om 22:30 weer in de auto naar huis! :cool:

Haydar, veel weg van huis zijn is slechts een van de vele 'ongemakken', afankelijk van waar je terecht komt. Wat dacht je van jaren achtereen geen kerstdiner met je familie? Wat vindt je vriendin ervan dat je waarschijnlijk in Timboektoe zit op haar verjaardag, niet een keer, niet twee keer, maar elk %^$&% jaar? Hoe kijkt zij tegen de enorme studielening aan? Is zij bereid Nederland te verlaten om jou achterna te reizen? Wat vindt zij van stewardessen?

Jullie zijn nog jong, genoeg tijd om rond te kijken en erachter te komen wat je elkaar wel of niet gunt ;) Maar uiteindelijk moet je doen waar jij blij van wordt, je vriendin heeft niks aan een ongelukkig mannetje. En je slaat jezelf op je kop als ze je op een dag doodleuk vertelt dat ze effe een jaartje gaat reizen of dat ze toch effe geen kinderen wil, of, of, of. Heb jij je droom net opgegeven om zoveel mogelijk bij haar te zijn...

Dus, als jij nu al weet dat je het niet trekt om niet bij je gezinnetje te zijn, zoek dan een baan bij jou om de hoek. Dat is ver uit het makkelijkst!

Capt. 744F Cathay Pacific

cargo dus.

Maximaal 12 dagen weg aan 1 stuk, minimaal 4 dagen weg.
Meestal 7-8 dagen weg.
Ongeveer 15 werkdagen per maand, nu bv 1 maand vrij.

Simpel, het is geven en nemen in je relatie.. maar je weet nooit waar je terecht kom, ik heb bv enkele jaren in Hong Kong gewoond.

ff 1 ding, geen enkele vrouw is het waard om je carriere/baankeuze voor op te geven..

Je wil tussen landen vliegen met een Boeing, niet met een Airbus, Embraer, Fokker, Avro, ATR, Cessna, Dassault Falcon of Gulfstream? Je wil passagiers vervoeren, vracht is niet goed? Je wil verder weg maar wel zodanig dichtbij zodat je elke nacht thuis slaapt bij je vriendin? Maar niet omdat zij dat wil, want ze wil (nog) niet samenwonen, maar omdat jij dat niet zou trekken? Met zulke eisen zou ik er niet aan beginnen. Als je een vriendin hebt die niet alleen kan slapen (of jij het niet kan overleven zonder haar op een matras naast je) zou ik echt voor een betrouwbaar kantoorbaantje gaan. De opleiding zelf zal al te lang van huis zijn en waar je gaat beginnen daarna (als je ergens kan beginnen) is nog maar de vraag. Je opties beperken tot alleen airlines van Schiphol is te kortzichtig, de markt is te klein daarvoor hier. En al kom je bij een airline zonder (of bijna zonder) nachtstops zoals Transavia, dan ben je wel elke dag thuis maar de hele nacht van huis. En daar gaat het kennelijk om. Ryanair kent ook geen nachtstops, maar dan moet je toch aan emigreren gaan denken.

De charme van het vliegen voor bijna iedereen hier is juist het reizen, het ontdekken van de wereld, het op stap zijn in andere landen (Maastricht zie ik ook even als buitenland hoor), in ieder geval niet het saaie "nine to five" gebeuren.

Eerlijk gezegd denk ik dat je je nog emotioneel moet vormen, dat is niet vreemd op die leeftijd. Toen ik m'n dienstplicht moest vervullen en hoorde dat ik hospik moest worden wilde ik liever ook in het keuringscentrum zitten zodat ik elke dag naar huis kon. Het lot wilde natuurlijk dat ik als enige van mijn opleidingsklas verplicht naar Duitsland moest waar ik weken achter elkaar verbleef, meestal met lange oefeningen in het veld. Naderhand had ik zeker daar vrijwillig voor gekozen (ja, ik had een vriendin toen). Veel over mezelf geleerd, veel over anderen en gewoon een fantastische tijd gehad. En na het halve jaar in de US voor m'n vliegopleiding wilde ik niets liever dan nog een half jaar daar, wat een heerlijke tijd was dat.

Als je straks gaat studeren (waar dan ook) net als je vriendin (die heel goed ergens anders terecht kan komen) zal je ook meer over jezelf en anderen (en andere vrouwen) gaan leren. En je vriendin waarschijnlijk ook. Nu lijken 4 nachtjes weg nog als complete vakanties en 1.5 jaar verkering lijkt wel een eeuwigheid, maar ook dat zal allemaal veranderen. Nu denk je dat je nooit van je leven meer zo'n vrouw zal tegenkomen en dat liefde eeuwig duurt. Dat zou in jou geval best kunnen (enjoy it while it lasts, zie waar en of het schip strand en neem vooral niet te snel kinderen), maar jullie beide karakters zullen ongetwijfeld nog veel groei doormaken als je eenmaal klaar bent met school.

Je denkt dus dat je weet wat je wil in het leven en hoe je er (allebei) in staat, maar over een jaar of 5 zal je veel dingen vast heel anders zijn gaan zien en wellicht weer in een hele andere relatie zitten (of geen relatie). Dat geloof je nu vast nog niet, maar laten we afspreken dat je in ieder geval in 2015 weer een update naar airwork stuurt in dit topic :).

Keuzes in het leven zijn heel persoonlijk, maar als ik jou was zou ik mezelf niet teveel vast gaan pinnen op dingen waar je wellicht later spijt van gaat krijgen. Kijk vooral naar iets waarvan je weet dat je daar zelf echt gelukkig mee kan worden. Dingen opgeven voor anderen waar je zelf eigenlijk niet blij mee bent zorgt er voor dat de ander ook niet blij is, omdat die jou ook alleen maar gelukkig wilt zien. Things to ponder...

Je kan natuurlijk ook eerst een technische studie doen (vliegtuigbouwkunde?) en eventueel later, als je het leven met wat minder hormonen en meer ervaring (en wellicht single) nuchterder kan inzien, alsnog een vliegopleiding doen. Succes met je keuzes verder, je hebt in ieder geval een nuttige resource hier gevonden voor je vlieg vragen.

Erg bedankt voor de reacties! Ten eerste zou ik niet in de vracht willen, Het geeft mij meer een kick als er een stuk of 300 mensen in de kist zitten en vertrouwen in jou hebben. Het hoeft niet perse Boeing te zijn, maar dat was als een voorbeeld. Het kan ook net zo goed Airbus of andere types zijn. Mijn vriending zou best is alleen kunnen slapen, maar ik zou haar niet aan willen doen dat ze bijna altijd alleen moet slapen. Ik snap best dat misschien een aantal van jullie weinig waarde aan zijn vriendin of vrouw hect, in ieder geval zoveel dat je je baan niet voor op zou geven. Maar daar denk ik wel anders over. Iedereen heeft een eigen mening.
Ik zie de kosten van de opleiding niet als een probleem. Ik heb gezien dat het zo rond de €100.000,- is. Mijn vader zou dan een groot gedeelte betalen, maar al zou hij het niet doen. Ik zou het (met een lening) wel voor over hebben. Ik zou zelf hier gelukkig mee zijn, maar als mijn gezin er ongelukkig mee wordt, blijft er maar 1 optie over. En dat is een kantoorbaantje zoeken.
Verder heb ik het ook met mijn vriendin erover gehad en die wilt er ook over nadenken. Als het echt niet anders kan zou ze wel meegaan, maar dan zit zij weer hele dag thuis en ik buiten. Tenzij ze de taal zou leren en een baantje proberen te zoeken. Maar zo raak je wel een hoop vrienden/familie/kennissen kwijt:( Ik weet ook niet meer wat ik moet doen. Aan de ene kant mijn vriendin en aan de andere kant mijn droombaan..

Haydar, zelf heb ik ook nog niet erg veel levenservaring in tegenstelling tot wat andere mannen/vrouwen op dit forum. Maar vorig jaar dacht ik precies hetzelfde als jij.
Ik koos voor een opleiding tot piloot. Zoals anderen al gezegd hebben, over 1,2,3,4 jaar ziet alles er alweer een stuk anders uit. Wat ik heb geleerd is dat je altijd je eigen dromen na moet volgen en dat niets dat in de weg mag staan. Je zult moeten ontdekken waar jouw droom ligt en daar heb je nog tijd zat voor.
Verstandig om dit goed met je vriendin te bespreken.

komop, je ben net 17 zeg je.
leuk van die vriendin maar wat is nu je passie vliegen toch?
als vliegen je passie is wat maakt het dan uit of je eerst vracht of cityline gaat vliegen...
mooie van vliegen, je weet dat je vertrekt maar zoals blof wel eens zingt, bestemming onbekend. je opleiding ben je ook een tijdje in het buitenland, dan ga je ook niet elke maand terug naar je vriendin dus mooie relatie test

en je vriendin leuk dat je er nu een heb maar je gaat echt niet al op je 17e trouwen, en de job die je kiest heb je voor het leven vrouwen komen en gaan ;-)
en als je twijffelt, ga dan nog een door de overheid gefinancieerde HBO studie doen, zonde om één ton te investeren als je twijffelt tusen vriendin of passie

tot slot ik kan me helemaal in kliko's zin vinden
f 1 ding, geen enkele vrouw is het waard om je carriere/baankeuze voor op te geven..

Ik deel mijn mening met velen hier..

Passie of een vriendin en ongelukkig zijn met een baan op kantoor..

Verschrikkelijk. Natuurlijk zou vervelend zijn als je je vriendin kwijt raak, maar laten we eerlijk zijn.. Wil zij het op haar geweten hebben dat je straks kindjes heb.. getrouwd.. en dat je dan doodongelukkig elk weekend vliegtuigjes gaat kijken bij schiphol en denkt.. ik wil daar voorin dat vliegtijd zitten achter dat stuur..

Ik zat in zo een zelfde situatie tot een maand geleden..

Maar ik zei tegen nu mijn EX. Sorry ik weet niet wat jij doe, maar ik ga vliegen. Ben nu 24. en zet alles op alles om piloot te worden. Druk bezig met Havo.. om over 2 jaar te beginnen met vliegopleiding.. mijn ex dus.. echt van ja die 1,5 ton die je moet lenen.. dat past niet in mijn plaatje.. en de kans is er dat je in het buitenland moet gaan wonen.. nou das helemaal niet erg kan ik je vertellen.. heb zelf vorig jaar in spanje gewoond.. en das best leuk..

Maar goed.. ze zat alleen maar tegen te werken..,, maar dat vond ik niet belangrijk.. ik wil later niet het HAD IK MAAR gevoel krijgen.. dat maakte ik haar ook zeer duidelijk.. maar ze bleef maar zeuren,, van ja ik wil een man die er voor me is.. trouwen binnen nu en paar jaar en kindjes binnen nu en 2 a 3 jaar.. ik zeg.. sorry maar vliegen gaat voor.. toen knoop doorgehakt. Er zijn meer vrouwen dan kerken.. wat eens rozengeur en maneschijn lijkt als de vrouw voor je leven,, behalve als het eva mendez is bijvoorbeeld.. kan ik me voorstellen dat je die niet kwijt wil,, maar de kans is er dat je haar kwijt raak.. je ben nog jong.. als je zo jong ben ben je je daar nog niet van bewust..

Passie heb je voor je hele leven.. een vrouw wordt je oud mee.. en doe leuke dingen.. maar je doe meer leuke dingen als je je goed voel.. en gelukkig ben met wat je doet..

Jongen,, succes met je keuze.. Als vliegen echt iets is wat je wil.. ga ervoor.. en het klinkt hard,, maar dan maar even single en later een vrouw vinden als het even kan in de vliegwereld.. die zal jou in ieder geval begrijpen.. een leuke stess bijvoorbeeld.. of een vrouwelijke pilote..

Ik ben geen vlieger, maar ik kan je wel 2 dingen meegeven.

Mijn vader, net met pensioen overigens, heeft bijna 25 jaar bij de KLM gevlogen. Ik ben zelf nu 21 en heb dus al mijn hele leven geleefd met een vader die er onregelmatig was. Ik zal zo goed mogelijk de voor en nadelen voor je schetsen vanaf het punt hoe ik het zag.

Voordelen

Ik ben zelf nog steeds ongelooflijk blij dat mijn vader vlieger was. Ik heb daardoor al vanaf jonge leeftijd veel van de wereld kunnen zien en ik heb razendsnel engels opgepakt.

"De wereld zien" bedoel ik niet in dom toeristje spelen, maar vooral in de zin van dat je dingen ziet en mensen leert kennen wat je wereld visie verbreed en jou als mens ook verrijkt. En absoluut niet beledigend bedoeld, maar ik vind dat ik geluk heb gehad dat ik op deze manier me ook bewust ben van de wereld om me heen, en niet als de gemiddelde 9 tot 5 jan modaal nooit verder kom dan mijn eigen dorp / stad.

Een ander groot voordeel was, dat ondanks dat mijn vader af en toe lang weg was, hij als hij thuis was wel alle tijd voor mij had en mij ook de volle aandacht kon geven. Dit maakte weer veel goed want alhoewel hij misschien vaak weg was wist hij wel precies wat er zich in mijn leven afspeelde en waar ik mij mee bezig hield. Het enige verschil met een vader die wel regelmatig thuis is, is dat mijn vader af en toe weer een update nodig had, maar zoals eerder gezegd daar had hij dan ook alle tijd voor.

Nadelen

Zelf heb ik nooit echt veel nadelen ervaren. De "grootste" waren dat hij er het ene jaar wel met kerst en/of oud en nieuw was, en het andere jaar weer helemaal niet.

Ook al is het meer een voor- als nadeel, dat hij met regelmaat een paar dagen weg was bracht natuurlijk ook zijn eigen problemen mee.

Dan hadden mijn zus, ik en mijn moeder onze eigen manier van dingen doen thuis, en dan soms als hij thuis kwam moest het weer op zijn manier. Niet op een negatieve of bazige manier, maar dit kwam omdat wij een vaste routine zaten waar hij af en toe dan weer "in viel"

Ik hoop dat ik voor jou in ieder geval zo heb kunnen verwoorden hoe het op mij overkwam, en ik heb ook besloten dit te posten omdat jij zei in je eerste post dat je niet wil dat je kinderen vaak alleen zijn.

De conclusie is, dat dit compleet aan jou ligt hoe je met je vrouw en kinderen omgaat mocht het op een gegeven moment zo ver zijn dat je die hebt.

Ook wil ik nog iets meegeven over je huidige situatie. Je hebt al 17 maanden een vriendin, wat ik overigens persoonlijk erg lang vind voor iemand van jou leeftijd maar dat terzijde. Een relatie zo goed als die loopt kan in zo weinig als een maand of zelfs een week compleet omslaan. Je komt iemand anders tegen, de relatie werkt niet meer, etc etc.

En alhoewel het een nobel streven is altijd rekenening te houden met je medemens, gaat dit om JOU toekomst, niet die van hun. En soms moet je dan ook kunnen zeggen, ik kies nu voor iets wat IK heel graag wil en mijzelf de rest van mijn leven zie doen. Dat je hierover nu vragen stelt en afwegingen maakt is natuurlijk goed. Als laatste wil ik nog meegeven, er kan nog zoveel veranderen. De pubertijd en tiener jaren maken mensen (vaak) tot de persoon die ze zijn. En dan vooral in de zin van dat het verschil van gedachtegang over toekomst en dergelijke zaken veel groter is tussen iemand van 16 en 18 dan tussen iemand van, zeg is, 25 en 35.

Ik hoop je zo weer een stukje verder te hebben geholpen met de vragen die hebt. Succes nog!!!

- Slipstream

Haydar schreef:Erg bedankt voor de reacties! Ten eerste zou ik niet in de vracht willen, Het geeft mij meer een kick als er een stuk of 300 mensen in de kist zitten en vertrouwen in jou hebben. Het hoeft niet perse Boeing te zijn, maar dat was als een voorbeeld. Het kan ook net zo goed Airbus of andere types zijn. Mijn vriending zou best is alleen kunnen slapen, maar ik zou haar niet aan willen doen dat ze bijna altijd alleen moet slapen. Ik snap best dat misschien een aantal van jullie weinig waarde aan zijn vriendin of vrouw hect, in ieder geval zoveel dat je je baan niet voor op zou geven. Maar daar denk ik wel anders over. Iedereen heeft een eigen mening.
Ik zie de kosten van de opleiding niet als een probleem. Ik heb gezien dat het zo rond de €100.000,- is. Mijn vader zou dan een groot gedeelte betalen, maar al zou hij het niet doen. Ik zou het (met een lening) wel voor over hebben. Ik zou zelf hier gelukkig mee zijn, maar als mijn gezin er ongelukkig mee wordt, blijft er maar 1 optie over. En dat is een kantoorbaantje zoeken.
Verder heb ik het ook met mijn vriendin erover gehad en die wilt er ook over nadenken. Als het echt niet anders kan zou ze wel meegaan, maar dan zit zij weer hele dag thuis en ik buiten. Tenzij ze de taal zou leren en een baantje proberen te zoeken. Maar zo raak je wel een hoop vrienden/familie/kennissen kwijt:( Ik weet ook niet meer wat ik moet doen. Aan de ene kant mijn vriendin en aan de andere kant mijn droombaan..

Haydar, ten eerste. Er zijn honderden Nederlanders die elke week op en neer reizen tussen hun vliegbasis en Nederland om maar zoveel mogelijk bij hun in Nederland wonende partner te kunnen zijn. Weet je wat een inspanning dat vergt, terwijl ze met alle gemak een luxe vrijgezellen leven kunnen leiden in het buitenland? In dit topic tel ik op z'n minst twee van dat soort gasten. Een beetje respect graag dus. Je houdt van je vriendin, je bent huiselijk, proficiat, ik ook, niks nieuws onder de zon! :biertje:.

Ten tweede, vraag je vriendin wat haar daadwerkelijk dwars zit. Het feit dat je als piloot vaak weg bent? Of het feit dat je als piloot vaak weg bent met stewardessen aan boord? Niet om haar af te zeiken, maar dat is gegarandeerd iets wat in haar hoofd rondgaat. Het helpt om de zaken duidelijk bespreekbaar te maken.

Ten derde is het nog steeds niet duidelijk wat het probleem is. Wil jij niet van huis weg, of wil je het je vriendin niet aandoen? Probeer niet te veel voor andere mensen te denken als dat laatste het geval is. Het is jouw toekomst. Zie punt vier.

Ten vierde, wat gaat zij studeren? Stel ze mag van de minister medicijnen gaan studeren in Verwegestad, ziet ze er dan van af omdat ze liever dicht bij jou zit? Wordt ze dan maar verpleegster in het locale bejaardentehuis omdat ze toch later een gezinnetje gaat stichten met jou? (met alle respect voor locale bejaardenverpleegsters!!)

Ten vijfde, je doet het voorkomen alsof piloten per definitie geen gelukkig gezinsleven kunnen hebben. Ik ga niet zeggen dat het makkelijk is, maar het is niet echt een onoverkomenlijk probleem. Simpel voorbeeld: ik ken mensen die part time (50 %) vliegen en welliswaar 2x5 dagen van de maand weg zijn, maar voor de rest vand de maand daadwerkelijk tuis zijn. Er zijn maar heel weinig kantoorpappa's die dat kunnen zeggen. Het is maar een voorbeeld.

edit: mooie post Slipstream!

Hallo Haydar,

Ik werk zelf voor Air France en woon in Frankrijk (50 km zuidwesten van Parijs). Heb een hele lieve Franse vrouw en heb twee kinderen (tweeling). Ik moet zeggen dat ik toch wel een relaxt leventje leidt. De laatste paar maanden vlieg ik part time, omdat een van onze zoontjes ernstig ziek is (maar herstel verloopt goed).

Ik moet overigens wel opmerken, dat je nog weinig verstand hebt van de luchtvaart, wat helemaal niet erg is, maar "het liefst vliegen op een Boeing" is niet echt een gepaste uitspraak. Kans is groot dat je na je opleiding op een Fokker vliegt, een Bombardier, een Airbus (Airbus rocks natuurlijk :cool:), op een Gulfstream, noem maar op. Ik heb overigens in mijn hele carriere nog nooit op een Boeing gevlogen :p:.

Om terug te komen op je "probleem". Sinds november 2008 vlieg ik A330 en vlieg ik dus Intercontinentaal wat mij heel erg bevalt. Ik ben gemiddeld zo'n 12 dagen weg van huis met een normaal rooster (full timen) en dan ben ik zo'n 18 of 19 dagen thuis. De dagen dat ik thuis ben, benut ik ook heel erg met het gezin. Met mijn gezin naar Disneyland (hebben toch een jaarkaart :p:), naar het voetbal kijken van een van mijn zoontjes, maar ook leuke avonden met la madame. Uitgebreid dineren en ontbijten, 's avonds achter de buis zitten of met de jongens spelletjes spelen, met de drie honden op pad, noem maar op. Met andere woorden; ik ben een gelukkig man ;) Dus dan kan jij het ook ;)

Je bent pas 17 jaar en ik schat de kans 99% dat als je 40 bent, je een andere vrouw / vriendin hebt (niet lullig bedoeld). Wat weet een jongen van 17 jaar over relaties ? Toen ik 17 was, wist ik er heel weinig over :p: . Ik denk zelf dat je op een leeftijd van 17 jaar je toekomst niet moet laten afhangen van een vriendin waar je 17 maanden mee hebt (als je 27 bent is het een ander verhaal). Mijn advies is, ga ervoor en mocht je vriendin zich daardoor gekwetst voelen of in de steek gelaten, dan zegt dat denk ik meer over haar dan jij ;)

En ja, een baan in het buitenland is het meest voor de hand liggend. Ik ben blij dat ik nu een leven heb in Frankrijk, maar met de enorme lay offs zijn er piloten die met de hele familie van de UK bijvoorbeeld gaan verhuizen naar het midden oosten, of waar dan ook. Je moest eens weten hoeveel scheidingen er plaats vinden onder piloten.

In ieder geval succes ;)

49015 schreef:
edit: mooie post Slipstream!

Dankjewel :)

Ik begrijp dat je een beetje wil weten hoe vaak je van huis bent.

Cargo Pilot short-haul, Min 13 dagen/maand vrij + 30 dagen vakantie + 10 dagen bankholidays +-180 dagen per jaar thuiszitten!!! tel daar nog de stand-by's bij en dagen waarop je niets kan doen ( je komt om 1 uur terug en bent de dag erop vrij). Je zou er een baan bij kunnen nemen als je dat zou willen (mij niet gezien).

Maarja wel af en toe 3-4-5 dagen van huis en nachtdiensten. tot nu toe met kerst en oud/nieuw thuis, zoals eerder gezegd alles heeft voor en nadelen cargo/pax long/short haul NL/buitenland relatie/vrijgezel. Als je iets echt wil dan neem je dat voor lief en ga je er 100%voor toch?!.

Haydar schreef:Ten eerste zou ik niet in de vracht willen, Het geeft mij meer een kick als er een stuk of 300 mensen in de kist zitten en vertrouwen in jou hebben.

Hoe minder hoe beter is mijn motto, wat gelukkig in corporate mooi meegenomen is. Gemiddeld heb ik er maar 1-3 aan boord. (al zeiken ze soms wel voor 300)

Maar afin, hang je toekomst niet op aan een lekkere meid van 17 en doe wat je wilt doen.

Ik was 24 toen ik (inmiddels al 7 jaar verkering en samenwonend in een eigen huis) besloot om alsnog een vliegopleiding te gaan doen in de States.

Tot over anderhalf jaar lieve schat!!!!

Daarna geen baan kunnen vinden en het huis moeten verkopen en ruim 9 maanden bij mijn schooonouders gewoond (gelukkig wist ik toen niet van het bestaan van zelfdoding), toen een baan in de States en weer voor maanden aan een stuk weg. Uitendelijk is mijn vriendin bijna een jaar later naar de US gekomen.

Ik ben nog steeds stikgelukkig met mijn meissie; al 20 jaar.

Moraal van het verhaal:
Do what you've gotta do, but you've gotta walk and don't look back :biertje:

Hoe ziet mijn werkdag eruit?

Gisteren om 0745 uur opgestaan, onder de douche gestapt en de kleine uit bed gehaald. Fles gegeven en samen wat gespeeld. Toen de kleine naar het kinderdagverblijf gebracht. Even een uurtje gestudeerd voor de profcheck van volgende week. Om 12 uur naar de kapper, ff een broodje eten en daarna naar de sportschool. Beetje in huis gerommeld, de kleine opgehaald, boodschappen gedaan en wat te eten gemaakt. Zo weer een dag stby voorbij......

Laatst aangepast door touch and go : Vandaag om 05:03 Reden: Disclaimert: Vodka/cranberry juice affected post

ROFL :haha:

En nog over de stewardessen; ze zijn heel aardig en er lopen een heleboel stoeipoezen tussen :biertje: . Desalniettemin, is het niet zo dat er op elke nachtstop een grote gangbang wordt gehouden, tenminste niet bij Air France :( (sorry lieverd :biertje:).

Erg bedankt voor alle reacties! Ik ben er wel wat wijzer van geworden, maar het is en blijft moeilijk voor mij. Ik praat veel erover met mensen en er zijn mensen die dat iets voor mij vinden, en mensen die het helemaal niets voor mij vinden. Maar het is mijn keus. Ik blijf nog wel bij mijn standpunt dat mijn vriending/vrouw belangrijker is. Ieder zijn eigen mening:)
En al bekijk ik het van jullie kant en gaat het over, al zou ik een andere vrouw nemen, die zou het waarschijnlijk ook niet leuk vinden, tenzij het een stewardess is. Maar ik ga er zoizo van uit dat ik bij mijn vriending blijf. Ik weet zeker dat jullie ook hetzelfde zouden als jullie wisten wat zij allemaal voor mij doet en ook om mij niet kwijt te raken. MAargoed.

Ik heb nog één vraag: Kan je als een piloot een dagje (extra) vrij nemen, of is dit onmogelijk?

Haydar schreef:
Ik heb nog één vraag: Kan je als een piloot een dagje (extra) vrij nemen, of is dit onmogelijk?

Hier ben ik ook wel benieuwd naar. Anders zou vrouwlief precies vrij moeten vragen wanneer jij beschikbaar bent i.p.v. andersom. Normaal heb je een wettelijk minimum aantal vakantie dagen, maar aangezien relatief veel vrij bent vraag ik me af of je ook nog eens extra dagen vrij kan nemen.

Julien schreef:ROFL :haha:

En nog over de stewardessen; ze zijn heel aardig en er lopen een heleboel stoeipoezen tussen :biertje: . Desalniettemin, is het niet zo dat er op elke nachtstop een grote gangbang wordt gehouden, tenminste niet bij Air France :( (sorry lieverd :biertje:).

Je had me bijna over de streep om toch mezelf een tijdje bij de nonnen op te sluiten en Frans te leren, bijna ;).. :grijns:

Haydar schreef:
En al bekijk ik het van jullie kant en gaat het over, al zou ik een andere vrouw nemen, die zou het waarschijnlijk ook niet leuk vinden, tenzij het een stewardess is.

Een luchtvaartkoppel ziet elkaar nog minder met een beetje pech! Tenzij ze de roosters kunnen koppelen. Ik zeg alleen nogmaals, vergeef het me: we hebben allemaal in meer of mindere mate jouw 'probleem'. Wij houden echt niet minder van onze vrouwen dan jij van jouw vriendin. Jouw situatie is niet uniek. De een kan er echter beter tegen dan de ander. De een gaat parttimen, de ander verhuist zijn vriendin naar het buitenland, en weer een ander geniet van de wederzijdse vrijheid en zo zijn er vele andere mogelijkheden om het 'probleem' aan te pakken. Of niet en de boel eindigt in een scheiding. That's life. Maar goed, het komt er nu op neer dat je gewoon geen idee hebt waar je terecht komt als je nu een vliegopleiding begint. Het kan vriezen, het kan dooien. Daar moeten jullie tegen kunnen.

Maar goed, wat extra vrije dagen aanvragen betreft, dat verschilt weer per maatschappij. Mijn rooster staat stevig vast. Het is dan ook vrij lastig om bepaalde dagen gegarandeerd vrij te krijgen. Je kunt onbetaald verlof aanvragen, in de winter zijn ze daar vrij gul in. Je kunt ook je vakantiedagen versnipperd gebruiken als je dat wilt en als je papa bent dan heb je recht op een x-aantal papa dagen. Onbetaald, dat wel. Andere maatschappijen hebben weer een willekeurig roostersysteem waarbij je in het gunstigste geval je eigen rooster in elkaar kunt draaien. Nogmaals, het kan vriezen, het kan dooien.

Haydar schreef:Ik blijf nog wel bij mijn standpunt dat mijn vriending/vrouw belangrijker is. Ieder zijn eigen mening

Ieder zijn eigen mening, correct, maar ik ga hier even bot zijn. Ook al ben ik "maar" vier jaar verder als jou qua leeftijd zie ik de wereld alweer door een totaal verschillende bril.

Mocht je echt willen vliegen dan komt het er natuurlijk wel van, dan heb je die drive gewoon.

Maar het punt vooral van deze post is, kies voor JOU TOEKOMST niet voor de toekomst van je vriendin.

Begrijp me niet verkeerd, als " jou toekomst " ook je vriendin bevat, ga er dan voor. Ik wil alleen heel duidelijk maken dat jij keuzes moet maken omdat JIJ dat wil niet omdat een ander dat wil, of omdat je bang bent dat je iemand pijn doet en daarmee ook gelijk je eigen kansen minimaliseerd of zelfs vernietigd. Dat kan soms heel moeilijk zijn, en misschien heb jij nog een paar jaar nodig om daar achter te komen.

Ik wil absoluut niet beledigend over komen of je afkraken, jou keuzes zijn jou keuzes. Maar ik heb wel een sterk been there done that gevoel. Niet dat ik in een zelfde situatie qua vriendin heb gezeten, maar wel qua keuzes waar ik later zeer veel spijt van had en me afvroeg dat ik toen zo blind kon zijn.

Nogmaals, succes!

- Slipstream

Ik ben het met Slipstream eens. Hier een situatie die ik dit jaar heb meegemaakt:

Een klasgenoot kreeg dit jaar iets met een klasgenote, allemaal hartstikke fijn natuurlijk. Die klasgenote wilde altijd al de landmacht in, helaas vond mijn klasgenoot dat niet zo leuk. Zij heeft nu dus besloten niet de landmacht in te gaan, alleen omdat hij dat niet kon waarderen. Afijn, dan maar samen de universiteit in. Hier is het probleem dat mijn klasgenoot erg goed in bètavakken is, hij gaat dus naar een TU. Mijn klasgenote is daarentegen erg goed in alfavakken. Het resultaat: ze willen wél samenwonen, hij wil per se naar Delft, daar zullen ze dus gaan wonen. Zij zal dus óf iedere keer met de trein naar bijvoorbeeld Groningen of Utrecht moeten, óf alles op alles moeten zetten door na het examen Wiskunde B te gaan halen en toch de TU te gaan doen wat haar totaal niet ligt.

Ik vind dit een mooi voorbeeld van een situatie waar relatie belangrijker is dan toekomst. Mijn klasgenote heeft dus alles moeten laten wijken voor haar relatie. Probeer dit zoveel mogelijk te vermijden, het is zo zonde als je jouw eigen toekomst (en zo'n mooi beroep ;)) riskeert door de relatie voor te laten gaan, vooral op zo'n jonge leeftijd.

Surferboy schreef:beetje met vliegtuigjes spelen

we voelen ons enorm gewaardeerd Surferboy;)

ON TOPIC: Friends don't let friends have a job in aviation and only one girlfriend.