Van alle vormen van vliegen is het reclamevliegen wel het meest bedreigd in Nederland. Steeds meer eisen en verboden worden deze bedrijfstak opgelegd.

Een luchtvaartbedrijf kan niet op reclamevluchten alleen draaien, vaak worden ook rondvluchten verzorgd en eventueel taxivluchten en introductielessen.
Als beroepsvlieger is het werk bij deze bedrijven van groot belang voor het opdoen van ervaring, zowel in het vliegen als in het omgaan met passagiers. Bijna iedere verkeersvlieger heeft dit werk wel gedaan in de aanloop naar de grote luchtvaart. Heb je je beroeps-vliegopleiding afgerond en zoek je werk om ervaring op te doen, dan zijn de reclame- en rondvliegbedrijven zo ongeveer de eersten waar je aanklopt.

Reclamevliegtuigen zijn regelmatig in de lucht tijdens het seizoen, wat loopt van ongeveer half april tot eind september. Er wordt gevlogen boven evenementen als de Vlootdagen, de Elfstedentocht, Koninginnedag, de TT, intocht van de Vierdaagse van Nijmegen. Verder wordt gevlogen langs het strand op zomerdagen, boven recreatieplassen, kortom, alles waar grote aantallen mensen zich buiten bevinden.

Opdrachtgevers variëren van fabrikanten van zonnebrand-middelen tot wasmiddelen en frisdrank en creditcards, maar ook lokale ondernemers die een speciale actie of open dag kenbaar willen maken. Daarnaast worden ook reclameslepen besteld door particulieren die een huwelijksaanzoek willen doen, of die iemand op ludieke wijze willen feliciteren.
Eisen
De eisen voor reclame-vliegers (volgens het Handboek voor de Nederlandse Reclamesleper van de VNLO):

- minimaal CPL en RT.
- minimaal 200 uur als eerste bestuurder of 400 à 500 uur totaal.
- minimaal 50 uur ervaring op uit te checken vliegtuig (bijv. Cessna 172).

Deze eisen zijn niet wettelijk, maar wel aanbevolen.

==Opleiding==
Omdat het oppikken van de sleep niet iets is wat je tijdens je reguliere vliegopleiding hebt geleerd, wordt eerst één à twee dagen les gegeven in theorie, materiaalkennis (sleep) en praktijk. Tijdens de praktijk wordt eerst zonder sleep geoefend in het ”bovenwerk”, steile bochten, overtrek etc. Daarna wordt ”drooggeoefend” in het oppikken, zonder sleep. Het oppikken, waarbij omhoog wordt gevlogen op het moment-suprème is belangrijk om goed te leren. Vervolgens wordt er geoefend in bochten, overtrekken e.d. mèt de sleep. Daarna kan de vlieger solo.
De reclamesleep bestaat uit een spandoek of een net met teksten. Er staan tot ca. 42 letters op een sleep of er hangt een vignet aan van 100-230 m2. Het net wordt vastgemaakt aan een sleeptouw, dat in een lus wordt gespannen tussen twee palen van ca. 3 meter hoogte. Achter het vliegtuig hangt een touw met een haak, waarmee de lus wordt opgepikt.
Net zoals bij de lierkabel van een zweefvliegtuig, heeft ook het touw aan het sleepvliegtuig een breukstukje. Bij te grote krachten, bijvoorbeeld als de sleep ergens achter blijft hangen, breekt het breukstukje en is de sleep los van het vliegtuig.
Op de grond, bij de lus, staat iemand met borden om aan de vlieger te seinen of hij meer of minder naar links of rechts moet, om goed voor de lus te komen. Als het vliegtuig met de haak vlakbij de lus is, wordt het sein gegeven dat de vlieger gas kan geven en wordt het vliegtuig steil omhoog getrokken.
Als alles goed gaat heeft de haak dan de lus te pakken, en zit de sleep achter het vliegtuig. Zo niet, dan probeert de vlieger het opnieuw. Is het oppikken van de sleep gelukt, dan koerst de vlieger naar de bestemming.

De navigatie bij reclamevliegen is nog even nauwkeuriger dan normaal, aangezien vaak gevlogen moet worden boven een bepaald plein of stadion. Een stratenboek kan daarbij handig zijn en ook GPS-navigatiesystemen worden soms gebruikt om boven de juiste plek te komen. Als het vliegtuig terugkeert naar de thuisbasis, kan de vlieger het sleepnet loskoppelen door een handel over te halen. Het net wordt afgeworpen op ongeveer dezelfde plek als het is opgepikt.

==Uren maken==
Er worden veel uren gemaakt bij het reclameslepen, de maximale vluchtduur hangt o.a. af van het brandstofverbruik. Een vlucht duurt minimaal 1 uur, maximaal 4 uur. Er wordt voornamelijk gevlogen met de Cessna 172, omdat deze ook geschikt is voor rondvluchten. Verder wordt ook wel gebruik gemaakt van Piper Cub’s. Deze heeft een staartwiel, terwijl de meeste vliegtuigen zoals de Cessna 172 een neuswiel hebben. Taxiën, starten en landen in een staart-wielvliegtuig is anders dan in een neuswielvliegtuig. Dit betekent dat vliegers eerst zullen moeten lessen om dit type vliegtuig onder de knie te krijgen. Andere gebruikte vliegtuigtypen zijn de Cessna 182 en de Fuji.

==Free-lance werk==
Reclamevliegen is een seizoensgebonden activiteit, wat betekent dat gebruik wordt gemaakt van free-lancers. Op deze basis kunnen beroepsvliegers met reclameslepen ervaring opdoen en geld verdienen op eenmotorige vliegtuigen. In een mooie zomer kan zo’n 200 uur worden gevlogen, een slechte zomer komt ongeveer uit op 50 uur reclamevliegen. De meeste reclamevliegers doen dit werk een paar seizoenen, tot ze werk hebben gevonden in de grote luchtvaart. Veel van deze vliegers die werk hebben gevonden als verkeersvlieger, doen nog regelmatig reclamevluchten erbij.
Hoewel het lijkt of het reclamevliegen een makkelijke instap is na de beroeps-opleiding, is dat niet zo. Niet iedereen is een goede reclamevlieger en de werkgevers in deze branche letten goed op wie zij wel en niet als reclamevlieger laten werken.
Van een reclamevlieger wordt verwacht dat hij flexibel is in denken en doen, dat hij klant-gericht denkt en theoretisch en technisch inzicht heeft betreffende het vliegtuig. De vlieger moet weten hoe het vliegtuig reageert onder bepaalde omstandigheden. Het klantgerichte denken geldt natuurlijk ook bij het vliegen van rondvluchten met passagiers. Nieuwe vliegers worden meestal eerst ingezet op de rondvluchten en introductielessen, om zo het bedrijf te leren kennen en zo leert het bedrijf ook de vlieger kennen. Aan de hand van deze ervaringen wordt gekeken of de vlieger ook geschikt is om reclamevluchten te maken.