Systeem dat ontwikkeld is toen air-to-ground communicatie via morse ging, waardoor veel standaardberichten tot drie letters werden afgekort. De Q-code werd in 1912 geïntroduceerd tijdens de Radiotelegraph Convention in Londen. The QAA tot QNZ serie werd gereserveerd voor luchtvaartgebruik, QOA tot QQZ series voor maritiem gebruik, QRA tot QUZ voor alle diensten en QZA tot QZZ voor ander gebruik. Het codesysteem is nu in onbruik geraakt, op deze codes na:

QDM - magnetische peiling naar een DF-baken.
QDR - magnetische peiling vanaf het DF-baken.
QFE - de druk (hPa) op grondniveau, de afgelezen hoogte noemt men "height".
QFU - magnetische oriëntatie van in gebruik zijnde landingsbaan.
QNE - standaarddruk (1013,25 hPa). Hierbij vliegt men op flightlevels.
QNH - de druk (hPa) op zeeniveau (MSL = Mean Sea Level). De afgelezen hoogte is "altitude". De hoogte die in de Nederlandse luchtvaart tot aan de transition altitude wordt gevlogen is op basis van QNH. De hoogtes van vliegvelden op de ICAO luchtvaartkaart van Nederland zijn QNH hoogtes. Vliegveld Teuge ligt bijv. (QNH) op 17' boven zeeniveau. De QNH*varieert en moet door piloten bij een overlandvlucht steeds worden opgevraagd bij de verkeersleiding of worden beluisterd via ATIS, opdat de hoogtemeter gecorrigeerd kan worden.
QUJ - ware peiling