Avonturen in Zuid-Amerika
Zorreguieta· 24 feb
Beste airworkers,
Ik ben al jaren een trouwe meelezer, van het begin dat dit board is ontstaan zo medio 1999 / 2000. Ik had bij wijze van spreken overal waar ik heen ging het boekje "Hoe word ik piloot" bij me en ik heb het boekje nog steeds staan hier in de boekenkast! :cool:
Waarom ik me nooit op Airwork heb geregistreerd? In beginsel schaamde ik me diep aangezien ik voor mijn VWO eindexamen was gezakt! En ik wilde al helemaal niet nog een jaar naar school. Mensen verklaarden me voor gek, lachten me uit, want ik bleef zeggen dat ik hoe dan ook piloot zal worden, met of zonder VWO diploma. En daar stond ik dan; selectie doen had geen zin, want had toch geen diploma. Ik had toch wel een drijfveer en dat was om als avonturier door het leven te gaan. Ik kwam eigenlijk al snel tot de conclusie dat ik niet zo'n "kaviaar vlieger" wilde zijn, maar echt het avontuur op zoeken, mijn grenzen verleggen en bovendien iedereen keihard het tegendeel bewijzen. Dat is ook aardig gelukt, aangezien ik van 2000 tot en met nu met succes heb doorgebracht in Zuid-Amerika. En guess what, op dit moment ben ik al ruim 2 jaar First Officer bij LAN Chile op de A320 series! Ik heb keihard gewerkt om hier te komen en heb hiervoor in o.a Brazilië gewerkt, maar ook gestudeerd en mijn vliegbrevetten gehaald. Vliegen in Zuid-Amerika is meesterlijk, dan wel niet hemels. Ik ben nu 28 jaar, spreek Spaans, Portugees vloeiend (naast Nederlands), woon op een van de mooiste locaties ter wereld en ben ook nog eens piloot. Voor mij is dit een grote prestatie, en ik wil niet arrogant klinken, maar het vliegen in Zuid-Amerika is op geen enkele manier te vergelijken met dat in Europa.
Ik vertel vaak (met veel plezier ook) mijn verhaal, carrière (of hoe je het ook wil noemen) aan anderen. Vooral als ik bij familie ben, dan kan ik gewoon niet stoppen met praten, omdat er zoveel verhalen zijn die ik zo graag wil vertellen aan anderen. Vaak zijn dit mensen die niets met de luchtvaart te maken hebben en het allemaal maar eng, belachelijk, noem maar op, vinden dat ik me in die "apenlanden" begeef. Dit is vaak te triest voor woorden dat sommige mensen zo hun frustraties moeten uiten. Ik leg het vaak maar neer bij jaloezie, want wie wil er nou van 9 tot 5 op een kantoor zitten, elke dag dezelfde files, elke dag dezelfde mensen, elke dag dezelfde koffie, noem maar op! Mijn ouders zijn wel gelukkig vaak trots op mij. Zo hadden zij in oktober vorig jaar hun buurjongen mijn e-mailadres gegeven. Waarom? Deze jongen (17) wilde dolgraag piloot worden en wilde advies van mij. Zijn eerste vraag was bij welke vliegschool ik mijn opleiding heb gehaald. Heb hem toen in een e-mail het hele verhaal van mij verteld over het hoe, wat, waarom, noem maar op. Binnen een paar dagen kreeg ik een e-mail en daaruit kwam naar voren dat hij toch het liefste meteen op een Jet wilde vliegen. Niets mis mee, maar een opmerking van hem was waarom ik niet bij de KLM wilde vliegen. E-mail teruggestuurd dat ik nooit de intentie heb gehad om daar te vliegen en bovenal geen VWO diploma heb. Binnen een paar uur kreeg ik weer een e-mail binnen en daaruit kwam heel erg duidelijk naar voren dat ik een of andere "tweedehandse" piloot ben. Hij vond het raar dat ik in Kingairs gevlogen heb en vlieginstructie gegeven heb. Commercieel piloot betekent toch dat je direct op een Jet terecht komt?
Dit heeft me doen denken om een boek(je) te gaan schrijven. Een boek schrijven over hoe ik hier terecht ben gekomen, maar ook zeker andere avonturen, zoals vliegen in een Kingair tussen bepaalde jungle cities in de Amazone! Het lijkt mij leuk als ik in dit topic een aantal verhalen post over hoe ik hier terecht ben gekomen, maar ook zeker wat avonturen die ik hier meegemaakt hebt. De bedoeling is min of meer om onder andere wannabees kennis te laten maken met een andere vorm van vliegen en commerciële operaties. Naar aanleiding van eventuele feedback van de members hier, zal ik serieus gaan overwegen of ik dan ook daadwerkelijk een boek wil gaan uitbrengen.
Zijn er trouwens meer airworkers die in Zuid-Amerika vliegen of hebben gevlogen (zowel recreatie doeleinden als commerciële doeleinden)?
Groetjes,
Zorreguieta
13 REACTIESIk ben al jaren een trouwe meelezer, van het begin dat dit board is ontstaan zo medio 1999 / 2000. Ik had bij wijze van spreken overal waar ik heen ging het boekje "Hoe word ik piloot" bij me en ik heb het boekje nog steeds staan hier in de boekenkast! :cool:
Waarom ik me nooit op Airwork heb geregistreerd? In beginsel schaamde ik me diep aangezien ik voor mijn VWO eindexamen was gezakt! En ik wilde al helemaal niet nog een jaar naar school. Mensen verklaarden me voor gek, lachten me uit, want ik bleef zeggen dat ik hoe dan ook piloot zal worden, met of zonder VWO diploma. En daar stond ik dan; selectie doen had geen zin, want had toch geen diploma. Ik had toch wel een drijfveer en dat was om als avonturier door het leven te gaan. Ik kwam eigenlijk al snel tot de conclusie dat ik niet zo'n "kaviaar vlieger" wilde zijn, maar echt het avontuur op zoeken, mijn grenzen verleggen en bovendien iedereen keihard het tegendeel bewijzen. Dat is ook aardig gelukt, aangezien ik van 2000 tot en met nu met succes heb doorgebracht in Zuid-Amerika. En guess what, op dit moment ben ik al ruim 2 jaar First Officer bij LAN Chile op de A320 series! Ik heb keihard gewerkt om hier te komen en heb hiervoor in o.a Brazilië gewerkt, maar ook gestudeerd en mijn vliegbrevetten gehaald. Vliegen in Zuid-Amerika is meesterlijk, dan wel niet hemels. Ik ben nu 28 jaar, spreek Spaans, Portugees vloeiend (naast Nederlands), woon op een van de mooiste locaties ter wereld en ben ook nog eens piloot. Voor mij is dit een grote prestatie, en ik wil niet arrogant klinken, maar het vliegen in Zuid-Amerika is op geen enkele manier te vergelijken met dat in Europa.
Ik vertel vaak (met veel plezier ook) mijn verhaal, carrière (of hoe je het ook wil noemen) aan anderen. Vooral als ik bij familie ben, dan kan ik gewoon niet stoppen met praten, omdat er zoveel verhalen zijn die ik zo graag wil vertellen aan anderen. Vaak zijn dit mensen die niets met de luchtvaart te maken hebben en het allemaal maar eng, belachelijk, noem maar op, vinden dat ik me in die "apenlanden" begeef. Dit is vaak te triest voor woorden dat sommige mensen zo hun frustraties moeten uiten. Ik leg het vaak maar neer bij jaloezie, want wie wil er nou van 9 tot 5 op een kantoor zitten, elke dag dezelfde files, elke dag dezelfde mensen, elke dag dezelfde koffie, noem maar op! Mijn ouders zijn wel gelukkig vaak trots op mij. Zo hadden zij in oktober vorig jaar hun buurjongen mijn e-mailadres gegeven. Waarom? Deze jongen (17) wilde dolgraag piloot worden en wilde advies van mij. Zijn eerste vraag was bij welke vliegschool ik mijn opleiding heb gehaald. Heb hem toen in een e-mail het hele verhaal van mij verteld over het hoe, wat, waarom, noem maar op. Binnen een paar dagen kreeg ik een e-mail en daaruit kwam naar voren dat hij toch het liefste meteen op een Jet wilde vliegen. Niets mis mee, maar een opmerking van hem was waarom ik niet bij de KLM wilde vliegen. E-mail teruggestuurd dat ik nooit de intentie heb gehad om daar te vliegen en bovenal geen VWO diploma heb. Binnen een paar uur kreeg ik weer een e-mail binnen en daaruit kwam heel erg duidelijk naar voren dat ik een of andere "tweedehandse" piloot ben. Hij vond het raar dat ik in Kingairs gevlogen heb en vlieginstructie gegeven heb. Commercieel piloot betekent toch dat je direct op een Jet terecht komt?
Dit heeft me doen denken om een boek(je) te gaan schrijven. Een boek schrijven over hoe ik hier terecht ben gekomen, maar ook zeker andere avonturen, zoals vliegen in een Kingair tussen bepaalde jungle cities in de Amazone! Het lijkt mij leuk als ik in dit topic een aantal verhalen post over hoe ik hier terecht ben gekomen, maar ook zeker wat avonturen die ik hier meegemaakt hebt. De bedoeling is min of meer om onder andere wannabees kennis te laten maken met een andere vorm van vliegen en commerciële operaties. Naar aanleiding van eventuele feedback van de members hier, zal ik serieus gaan overwegen of ik dan ook daadwerkelijk een boek wil gaan uitbrengen.
Zijn er trouwens meer airworkers die in Zuid-Amerika vliegen of hebben gevlogen (zowel recreatie doeleinden als commerciële doeleinden)?
Groetjes,
Zorreguieta
Zorreguieta, leuke naam trouwens...
Alsnog welkom op het forum. Klinkt alsof je een hele mooie journey gehad hebt naar je destination...
Alsnog welkom op het forum. Klinkt alsof je een hele mooie journey gehad hebt naar je destination...
24 feb
Safa· 24 feb
Ik voel dat er een geweldig avontuur wordt beschreven en binnenkort wordt gepost.
24 feb
Zorreguieta, dit is al een mooi begin. Laat je verhalen maar komen.
Ik heb voor Gemini een beetje door Zuid Amerika gevlogen. Manaus, Santiago, Cuidad del Este, Bogota, Rio Negro (Medellin), Quito, Guayaquil, Caracas, Iquique, Pisco (hulpgoederen voor de aardbeving) en bijna alle grote vliegvelden in Centraal Amerika.
Het vliegen daar is inderdaad niet te vergelijken met Europa. Zeer veel hoog gelegen velden met nog veel hogere bergen erom heen. Veel onweersbuien. Een enorm boerenkoolveld dat Amazon heet. Wat ATC aangaat is het makkelijker dan Afrika. Meer radar, minder HF.
Het grootste deel van onze vracht was voor LAN.
Er zit een Nederlander in Miami die voor LAN Cargo vliegt. Ooit heeft hij zich aangemeld op Airwork maar daar is het bij gebleven.
Ik heb voor Gemini een beetje door Zuid Amerika gevlogen. Manaus, Santiago, Cuidad del Este, Bogota, Rio Negro (Medellin), Quito, Guayaquil, Caracas, Iquique, Pisco (hulpgoederen voor de aardbeving) en bijna alle grote vliegvelden in Centraal Amerika.
Het vliegen daar is inderdaad niet te vergelijken met Europa. Zeer veel hoog gelegen velden met nog veel hogere bergen erom heen. Veel onweersbuien. Een enorm boerenkoolveld dat Amazon heet. Wat ATC aangaat is het makkelijker dan Afrika. Meer radar, minder HF.
Het grootste deel van onze vracht was voor LAN.
Er zit een Nederlander in Miami die voor LAN Cargo vliegt. Ooit heeft hij zich aangemeld op Airwork maar daar is het bij gebleven.
25 feb
Zorreguieta· 25 feb
Nou, ben al de hele ochtend bezig met typen hoor. Zal het vanavond het eerste deel gaan posten.
Trouwens Metrodriver, leuk dat je door Zuid-Amerika hebt gevlogen! Ik vind het echt een geweldig continent, maar bovenal geweldige velden! Een van mijn meest geliefde velden in Chili is Aeropuerto Internacional El Loa (CJC) met een AMSL van iets van 7,500 feet. Geweldig daar en het is gelegen in de droogste woestijn (de Atacama Desert) ter wereld! Toevallig heb ik volgende week donderdag een tripje daar heen! Overigens, vlieg je nog steeds voor Gemini of voor een andere carrier. Ik dacht dat ze voor bankruptcy hadden getekend?
Trouwens Metrodriver, leuk dat je door Zuid-Amerika hebt gevlogen! Ik vind het echt een geweldig continent, maar bovenal geweldige velden! Een van mijn meest geliefde velden in Chili is Aeropuerto Internacional El Loa (CJC) met een AMSL van iets van 7,500 feet. Geweldig daar en het is gelegen in de droogste woestijn (de Atacama Desert) ter wereld! Toevallig heb ik volgende week donderdag een tripje daar heen! Overigens, vlieg je nog steeds voor Gemini of voor een andere carrier. Ik dacht dat ze voor bankruptcy hadden getekend?
25 feb
surfrules· 25 feb
Zorreguieta
Denk dat je je thread kan plaatsen onder; "Verhalen uit de cockpit".
Maar kom maar op met je grote verhalen, geeft de vlieger motivatie :)
cheers
Denk dat je je thread kan plaatsen onder; "Verhalen uit de cockpit".
Maar kom maar op met je grote verhalen, geeft de vlieger motivatie :)
cheers
25 feb
PH-BFG· 26 feb
wat zijn de aanname eisen in zuid-amerika ?
26 feb
Meestal tussen de 1000 en 1500 uur.
26 feb
Zorreguieta· 26 feb
Inderdaad, bij LAN is de mins 1000. Bij aero taxis kun je zo aan de slag en een beetje vlieginstructie geven is over het algemeen ook makkelijk aan een baan te komen.
26 feb
Safa· 26 feb
Even twee vragen tussendoor:
- Gaan de werkgevers ook akkoord met een ICAO ATPL of moet het een "streek" ATPL zijn bijv. JAA/FAA ATPL.
- Is engels genoeg of moet je toch ook echt het spaans/portugees kennen.
Safa
- Gaan de werkgevers ook akkoord met een ICAO ATPL of moet het een "streek" ATPL zijn bijv. JAA/FAA ATPL.
- Is engels genoeg of moet je toch ook echt het spaans/portugees kennen.
Safa
26 feb
1407· 27 feb
Ik heb er veel respect voor dat je Nederland hebt verlaten om aan de andere kant van de wereld je droom na te leven, vanwaar eigelijk Zuid Amerika?
Ik voel er persoonlijk ook wel wat voor om na mijn school Nederland te verlaten (niet dat er iest mis is met Nederland, integendeel zelfs, maar er is meer) en om naar een avontuurlijk gebied (lees niet westers) te verkassen en daar eventueel te gaan (leren) vliegen, of iets in de zin van ontwikkelingswerk (zonder geloofsovertuiging!) te doen, whatever :blabla:
Ben erg benieuwd naar je avonturen, lijkt me intersant om te lezen net als de avonturen van Fozzie Bear in Rusland (uit het draadje ‘flying the Tupolev’)
Ik voel er persoonlijk ook wel wat voor om na mijn school Nederland te verlaten (niet dat er iest mis is met Nederland, integendeel zelfs, maar er is meer) en om naar een avontuurlijk gebied (lees niet westers) te verkassen en daar eventueel te gaan (leren) vliegen, of iets in de zin van ontwikkelingswerk (zonder geloofsovertuiging!) te doen, whatever :blabla:
Ben erg benieuwd naar je avonturen, lijkt me intersant om te lezen net als de avonturen van Fozzie Bear in Rusland (uit het draadje ‘flying the Tupolev’)
27 feb
Ben ook erg benieuwd naar je verhalen... Ik zou koud nl zo verlaten voor Brazilie, Chili of Peru....! Wordt een Europees ATPL/CPL geaccepteerd? Of is een FAA papiertje meer normaal?
JW
JW
27 feb
surfrules· 18 mrt
En toen bleef het stil...
18 mrt
mvl· 3 jun
bump............
3 jun