Aviation Security Identification Card
Vijf· 19 nov
Ben bezig met het voorbereiden van een vakantie in Australie. Als onderdeel daarvan wil ik een stukje gaan vliegen als ik daar ben. De aanvraag voor de benodigde certificate of validation is ondertussen de deur uit, maar daarmee ben je er nog niet.
Een aantal, met name grotere, velden mag je niet betreden (of gedeeltes ervan), zonder een zogenaamde ASIC. En om die aan te vragen dien je diverse documenten naar de Civil Aviation Safety Authority (CASA) op te sturen. Ik loop hier een beetje vast, aangezien de mannen daar houden van zeer cryptische antwoorden op mijn vragen en ook nog minimaal een week doen over het reageren op mailtjes. Ben ondertussen ruim 2 maanden onderweg en kom geen stap verder. Ook bellen heeft tot nu toe niet echt geholpen.
Ik zoek naar iemand in Nederland die ervaring heeft met het, bij voorkeur succesvol, aanvragen van een ASIC.
Hoop dat jullie me kunnen helpen.
4 REACTIESEen aantal, met name grotere, velden mag je niet betreden (of gedeeltes ervan), zonder een zogenaamde ASIC. En om die aan te vragen dien je diverse documenten naar de Civil Aviation Safety Authority (CASA) op te sturen. Ik loop hier een beetje vast, aangezien de mannen daar houden van zeer cryptische antwoorden op mijn vragen en ook nog minimaal een week doen over het reageren op mailtjes. Ben ondertussen ruim 2 maanden onderweg en kom geen stap verder. Ook bellen heeft tot nu toe niet echt geholpen.
Ik zoek naar iemand in Nederland die ervaring heeft met het, bij voorkeur succesvol, aanvragen van een ASIC.
Hoop dat jullie me kunnen helpen.
jojo1977· 16 decHoi,
Ik ben er nu mee bezig (zit zelf in Oz, dus dat scheelt wellicht), ik zal je laten weten zodra ik weet of er handige tips & tricks zijn. Ik was zondag bij een vliegc;lub en daar deden ze erg ingewikkeld.... Dus het zou kunnen zijn dat het een langdurig proces is.
Groeten!
Ik ben er nu mee bezig (zit zelf in Oz, dus dat scheelt wellicht), ik zal je laten weten zodra ik weet of er handige tips & tricks zijn. Ik was zondag bij een vliegc;lub en daar deden ze erg ingewikkeld.... Dus het zou kunnen zijn dat het een langdurig proces is.
Groeten!
16 dec
jojo1977· 15 janHoi, even een korte update: ik heb als het goed is vandaag mijn ARN (aviation reference number) in de bus. Nu kan ik door naar de volgende ronde: een AVID/ASIC aanvragen. In principe is voor de meeste velden een AVID voldoende, als ik het goed begrepen heb. Geen idee hoe lang dit proces nu zal duren. Vervolgens een medical, engelse test en conversie-examen... Wie weet kan ik in 2010 de lucht in!
15 jan
Vijf· 24 jan
Tijd voor een update:
Begin december een dikke enveloppe naar CASA gestuurd met gecertificeerde kopieën van mijn brevet, medical, logbook, paspoort en rijbewijs. Daarnaast de nodige brieven van mijn bank en werkgever zodat men de benodigde security checks kan uitvoeren.
Aangezien de feestdagen voor de deur stonden, verwachte ik geen reactie meer in december. Vorige week eindelijk een teken van leven: men had de nodige personele wisselingen achter de rug en hadden mijn aanvraag gevonden. Echter de bijhorende papieren kon men niet meer terugvinden… snif….
Ondertussen alles door de scanner gehaald en per email alvast opgestuurd, zodat we niet nog eens 1 a 2 weken verliezen voordat het spul per boot/vliegtuig daar in Canberra aankomt. Na een week nog geen reactie van ze ontvangen. Zelfs niet even een berichtje dat mijn email binnen is.
Ik heb nog nooit zo’n moeizaam proces meegemaakt. De tijd begint ondertussen te dringen, aangezien ik vanaf 17 maart ga deelnemen aan een air safari.
Begin december een dikke enveloppe naar CASA gestuurd met gecertificeerde kopieën van mijn brevet, medical, logbook, paspoort en rijbewijs. Daarnaast de nodige brieven van mijn bank en werkgever zodat men de benodigde security checks kan uitvoeren.
Aangezien de feestdagen voor de deur stonden, verwachte ik geen reactie meer in december. Vorige week eindelijk een teken van leven: men had de nodige personele wisselingen achter de rug en hadden mijn aanvraag gevonden. Echter de bijhorende papieren kon men niet meer terugvinden… snif….
Ondertussen alles door de scanner gehaald en per email alvast opgestuurd, zodat we niet nog eens 1 a 2 weken verliezen voordat het spul per boot/vliegtuig daar in Canberra aankomt. Na een week nog geen reactie van ze ontvangen. Zelfs niet even een berichtje dat mijn email binnen is.
Ik heb nog nooit zo’n moeizaam proces meegemaakt. De tijd begint ondertussen te dringen, aangezien ik vanaf 17 maart ga deelnemen aan een air safari.
24 jan
Vijf· 13 apr
Het is uiteindelijk toch gelukt.
Het is uiteindelijk toch gelukt.
Door de inzet van de organisator van de air safari (http://www.airsafarisint.com) en de vliegclub (http://www.ddac.com.au) die de vliegtuigen voor de vliegtocht ter beschikking heeft gesteld, is het uiteindelijk toch nog goed gekomen. Echter wel letterlijk op het allerlaatste moment.
Onze tocht begon op woensdag 18 maart met de checkflights en de andere voorbereidingen en mijn ASIC is op maandag 16 maart bij de vliegclub binnen gekomen. Voor de andere deelnemers werd het nog spannend, aangezien hun spullen (zowel de ASIC als de SPECPL) woensdag nog niet binnen waren. Gelukkig hadden we nog 1 dag speling en dat was net genoeg.
Uiteindelijk hebben we gedurende 17 dagen mooie vliegtochten gemaakt en veel van het land gezien. Is natuurlijk relatief als je bekijkt hoe groot dit land is. Alles is na te lezen op mijn blog: http://www.addiejanssen.com.
Gedurende de tocht werd ook duidelijk dat CASA niet erg gewaardeerd wordt in dit land. Men beschouwd de organisatie als zeer ambtelijk en continu bezig met het bedenken van onzinnige regeltjes. Om er 1 te benoemen: bijna alle vliegvelden zijn voorzien van een hekwerk, zodat je niet op het veld kunt komen. Maar wat is het nut van zo'n hekwerk in een plaats als Birdsville (80 inwoners en er landen een handvol vliegtuigen per week). De piloten die ik hier heb gesproken snappen er helemaal niets van...
Voorlopig heb ik niets meer van doen met CASA. Voor hen die bezig zijn met het verkrijgen van documenten: probeer een locale vliegclub zover te krijgen dat men helpt. Dat is geen garantie, maar sommige weten beter de weg in de gangen in Canberra dan anderen...
Het is uiteindelijk toch gelukt.
Door de inzet van de organisator van de air safari (http://www.airsafarisint.com) en de vliegclub (http://www.ddac.com.au) die de vliegtuigen voor de vliegtocht ter beschikking heeft gesteld, is het uiteindelijk toch nog goed gekomen. Echter wel letterlijk op het allerlaatste moment.
Onze tocht begon op woensdag 18 maart met de checkflights en de andere voorbereidingen en mijn ASIC is op maandag 16 maart bij de vliegclub binnen gekomen. Voor de andere deelnemers werd het nog spannend, aangezien hun spullen (zowel de ASIC als de SPECPL) woensdag nog niet binnen waren. Gelukkig hadden we nog 1 dag speling en dat was net genoeg.
Uiteindelijk hebben we gedurende 17 dagen mooie vliegtochten gemaakt en veel van het land gezien. Is natuurlijk relatief als je bekijkt hoe groot dit land is. Alles is na te lezen op mijn blog: http://www.addiejanssen.com.
Gedurende de tocht werd ook duidelijk dat CASA niet erg gewaardeerd wordt in dit land. Men beschouwd de organisatie als zeer ambtelijk en continu bezig met het bedenken van onzinnige regeltjes. Om er 1 te benoemen: bijna alle vliegvelden zijn voorzien van een hekwerk, zodat je niet op het veld kunt komen. Maar wat is het nut van zo'n hekwerk in een plaats als Birdsville (80 inwoners en er landen een handvol vliegtuigen per week). De piloten die ik hier heb gesproken snappen er helemaal niets van...
Voorlopig heb ik niets meer van doen met CASA. Voor hen die bezig zijn met het verkrijgen van documenten: probeer een locale vliegclub zover te krijgen dat men helpt. Dat is geen garantie, maar sommige weten beter de weg in de gangen in Canberra dan anderen...
13 apr