Welk operationeel gedrag kenmerkt een ultra-low-cost carrier zoals Wizz Air voor een regionale luchthaven?

Een ultra-low-cost carrier zoals Wizz Air bedingt keiharde voorwaarden en lage luchthavengelden voordat hij ergens gaat vliegen. De maatschappij bouwt niet geleidelijk op maar verwacht volle vliegtuigen vanaf de eerste dag, en trekt een route of zelfs een hele basis zonder aarzeling terug op het moment dat de boekingen tegenvallen. Bij een nieuwe basis kiest zo'n carrier vaak niet voor Oost-Europese steden maar voor zon- en strandbestemmingen zoals Alicante, Faro, Palma, Tenerife, Larnaca en Corfu, afgestemd op de lokale leisure-reiziger. Voor piloten en luchthavens betekent dit een dynamische maar onzekere relatie: snelle groei, maar weinig loyaliteit als de cijfers niet kloppen.