Trans Air Congo-vlucht 192 was een commerciële vrachtvlucht van Brazzaville naar Pointe-Noire met 4 bemanningsleden en 750 kg vracht aan boord1. Het toestel van Trans Air Congo-vlucht 192 was een Antonov An-12BP met registratie TN-AGK en serienummer 402006, gebouwd in 1963 en uitgerust met vier AI-20M-turbopropmotoren1. Trans Air Congo-vlucht 192 kreeg op 25 NM van Pointe-Noire toestemming voor een visuele nadering van baan 17 en om 14.06 uur UTC in de eindnadering toestemming om te landen; daarna kruiste het toestel de baanas en stortte het neer in de bebouwing1. Trans Air Congo-vlucht 192 stortte neer op ongeveer 2NM voor de drempel van baan 17; het vuur verwoestte bijna het hele toestel en 13 woningen werden volledig verwoest1.

Bij de crash van Trans Air Congo-vlucht 192 kwamen de 4 bemanningsleden en 19 mensen op de grond om; 14 mensen op de grond raakten ernstig gewond en geen van de inzittenden overleefde1. Eerste berichten over de crash van Trans Air Congo-vlucht 192 meldden ook vijf illegale passagiers aan boord, maar later bleek dat alleen vier bemanningsleden aan boord waren2. De BBC meldde op de dag van de crash van Trans Air Congo-vlucht 192 ten minste 16 doden en volgens de Congolese burgerluchtvaartdienst mogelijk 19 doden en 14 gewonden3.

De Congolese onderzoekscommissie stelde vast dat bij Trans Air Congo-vlucht 192 de motoren 3 en 4 op de rechtervleugel uitvielen tijdens de nadering op zeer lage hoogte, met landingsgestel en kleppen uitgeschoven1. Bij Trans Air Congo-vlucht 192 stond de propeller van motor 3 in vaanstand, maar draaide die van motor 4 in autorotatie omdat de motor in strijd met het vlieghandboek onder 42 graden werkte; de bemanning had geen tijd meer die propeller in vaanstand te zetten1. Volgens de onderzoekscommissie maakte de asymmetrie door de stilgevallen motoren 3 en 4 de besturing van Trans Air Congo-vlucht 192 ineffectief, terwijl de bemanning met de motoren 1 en 2 op maximaal vermogen tevergeefs probeerde terug te keren naar de baanas1. De commissie achtte een gelijktijdige uitval van de motoren 3 en 4 van Trans Air Congo-vlucht 192 door een brandstofstoring weinig waarschijnlijk en sloot een foutieve handeling van de bemanning aan de brandstofafsluitkraan van motor 4 niet uit1. De vluchtrecorders van Trans Air Congo-vlucht 192 werden uitgelezen bij de BFU in Braunschweig en het MAK in Moskou, maar leverden geen bruikbare informatie op; het verloop werd gereconstrueerd met een video van een getuige, de radio-opnamen en het wrakonderzoek1.

Na de crash van Trans Air Congo-vlucht 192 beval de Congolese onderzoekscommissie aan dat vliegtuigen in de Republiek Congo digitale vluchtdatarecorders krijgen en dat maatschappijen recorderanalyses en het onderhoudsprogramma van de recorders aan de autoriteit voorleggen1.