SAS-vlucht 347 was een binnenlandse lijnvlucht van Bardufoss via Bodø naar Oslo-Fornebu, uitgevoerd met een McDonnell Douglas MD-82 met registratie SE-DIZ1. Na de geplande landing van SAS-vlucht 347 in Bodø mochten vrouwen, kinderen en ouderen het toestel verlaten, samen met twee leden van het cabinepersoneel1. SAS-vlucht 347 vertrok uit Bodø met 77 passagiers en 4 bemanningsleden en landde om 17:20 op Gardermoen, dat voor ander verkeer was gesloten1. Volgens de Noorstalige Wikipedia werd SAS-vlucht 347 van Fornebu naar Gardermoen omgeleid vanwege een bommelding op Fornebu2. De kaper van SAS-vlucht 347 gaf zich rond 21:00 over, zeven uur na de start uit Bardufoss, nadat aan een deel van zijn eisen was tegemoetgekomen1.

Aan boord van SAS-vlucht 347 waren bij vertrek uit Bardufoss 128 mensen: 122 passagiers en 6 bemanningsleden1. Bij de kaping van SAS-vlucht 347 op 3 november 1994 raakte niemand gewond1.

Volgens de Engelstalige Wikipedia werd bij het instappen voor SAS-vlucht 347 in Bardufoss geen beveiligingscontrole uitgevoerd1. De kaper van SAS-vlucht 347, een man uit Bosnië die in Noorwegen woonde, eiste dat de Noorse autoriteiten zouden helpen de humanitaire nood in Bosnië tijdens de oorlog daar te stoppen1. Na afloop van de kaping van SAS-vlucht 347 werden in het toestel en bij de kaper geen wapens gevonden1.

De kaper van SAS-vlucht 347 werd op 16 juni 1995 door het hof van beroep veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf1.

De zaak rond SAS-vlucht 347 was volgens de Engelstalige Wikipedia de tweede rechtszaak over een vliegtuigkaping in Noorwegen, na Braathens SAFE-vlucht 139 in 19851.