LAM Mozambique Airlines-vlucht 470 vertrok op 29 november 2013 om 09:26 UTC van Maputo International Airport voor een lijnvlucht naar Luanda in Angola1. LAM Mozambique Airlines-vlucht 470 werd uitgevoerd met een Embraer ERJ 190-100 IGW met registratie C9-EMC, een nieuw gekocht toestel dat sinds 25 oktober 2012 in het Mozambikaanse luchtvaartuigregister stond1. LAM-vlucht 470 vloog normaal op kruishoogte FL380 en had radiocontact met de verkeersleiding van Gaborone in Botswana, toen het toestel bij meldpunt EXEDU plotseling begon te dalen1. Volgens het eindrapport ging het radarcontact met LAM-vlucht 470 om 11:15:49 UTC verloren en raakte het toestel om 11:16:04 UTC de grond1. Vanuit LAM-vlucht 470 werd geen noodoproep gedaan, en het noodbaken (ELT) zond geen signaal uit omdat de antennekabel bij de inslag was doorgesneden1. Het wrak van LAM Mozambique Airlines-vlucht 470 werd pas op 30 november 2013 gevonden, omdat slecht weer en de invallende duisternis de zoektocht op de dag van de crash onmogelijk maakten1.

Aan boord van LAM Mozambique Airlines-vlucht 470 waren 33 mensen: 27 passagiers en 6 bemanningsleden, namelijk twee piloten, een technicus en drie stewardessen1. Niemand van de 33 inzittenden van LAM-vlucht 470 overleefde de crash; door de hoge inslagsnelheid en de brand daarna werd het toestel volledig verwoest1.

Het onderzoek naar LAM-vlucht 470 werd geleid door het Directorate of Aircraft Accident Investigation van Namibië, met vertegenwoordigers uit Mozambique, Brazilië, Botswana, Angola en de Verenigde Staten1. Het eindrapport over LAM Mozambique Airlines-vlucht 470 concludeert dat handelingen van de persoon die vermoedelijk de gezagvoerder was, terwijl hij alleen in de cockpit zat, het toestel uit de kruisvlucht in een aanhoudende, gecontroleerde daling brachten die eindigde tegen het terrein1. Volgens het eindrapport over LAM-vlucht 470 waren de geregistreerde handelingen bewust ingevoerd en niet per ongeluk1. Als bijdragende factor noemt het eindrapport over LAM-vlucht 470 dat bedrijfsprocedures niet werden nageleefd, waardoor een bemanningslid alleen in de cockpit achterbleef1. Het eindrapport over LAM-vlucht 470 vond geen aanwijzingen voor een technisch defect, brand of explosie aan boord, en het weer speelde geen rol1. Volgens het eindrapport over LAM-vlucht 470 startte de verkeersleiding van Gaborone niet volgens de procedure de alarmfase toen het toestel zich niet meldde bij meldpunt AGRAM1. De Mozambikaanse luchtvaartautoriteit IACM maakte op 21 december 2013 voorlopige bevindingen over LAM-vlucht 470 bekend, waarin zij stelde dat het toestel met duidelijke opzet was neergebracht en dat de reden daarvoor onbekend was2. Het Namibische eindrapport over LAM Mozambique Airlines-vlucht 470 verscheen op 15 april 20163.

Naar aanleiding van LAM-vlucht 470 beval het Namibische onderzoeksdirectoraat de Mozambikaanse luchtvaartautoriteit aan om te zorgen dat de regel van twee personen in de cockpit altijd wordt nageleefd1. Het eindrapport over LAM-vlucht 470 vraagt ICAO om een werkgroep die de dreigingen aan beide kanten van de cockpitdeur onderzoekt, en om normen die voorkomen dat bevoegde bemanningsleden buiten de cockpit worden gesloten1. Na LAM-vlucht 470 adviseerde het Namibische onderzoeksdirectoraat ICAO ook om beeldregistratie in en buiten de cockpit te onderzoeken en om wereldwijde volgsystemen voor verkeersvliegtuigen sneller in te voeren1.

Na de crash van Germanwings-vlucht 9525 in 2015, waarbij de copiloot het toestel opzettelijk liet neerstorten, werd LAM-vlucht 470 vaak genoemd als eerder geval waarin een piloot alleen in de cockpit achterbleef3.