Wat gebeurde er met Aeroméxico-vlucht 250?

Aeroméxico-vlucht 250 (AMX-250) vloog met de DC-9-31 N-936 ML op de route Mexico-Stad, Reynosa, Matamoros, met 85 passagiers, twee piloten en drie stewardessen aan boord1. Tijdens de nadering van Aeroméxico-vlucht 250 week de bemanning wegens slecht weer meermaals uit; de toren van Reynosa had gemeld dat er een zware buienwolk boven het vliegveld hing, en de gezagvoerder zag de baan pas vlak voor het vliegveld1. Omdat Aeroméxico-vlucht 250 bij het in zicht krijgen van baan 31 nog 600 voet hoog zat, drukte de gezagvoerder het toestel naar beneden; de DC-9 raakte de baan met ongeveer 165 knopen, met nog ongeveer 900 meter baan over1. Aeroméxico-vlucht 250 reed door over een oud baandeel van 500 meter, brak door het hek, verwoestte een houten huis, beschadigde twee andere huizen en viel in een kanaal met rioolwater, waar de romp in twee brak1.

Volgens het eindrapport bleven bij Aeroméxico-vlucht 250 alle 85 passagiers, beide piloten en twee stewardessen ongedeerd en raakte één stewardess licht gewond; op de grond kwamen 4 mensen om1. Bij het ongeval met Aeroméxico-vlucht 250 kwamen een moeder en haar drie jonge kinderen om toen het vliegtuig hun huis raakte, meldde AP2. De BBC meldde een dag na het ongeval met Aeroméxico-vlucht 250 zes doden, onder wie twee mensen die langs het kanaal liepen; latere bronnen en het eindrapport houden het op vier doden op de grond3.

De onderzoekscommissie van de Mexicaanse burgerluchtvaartdienst stelde als waarschijnlijke oorzaak van het ongeval met Aeroméxico-vlucht 250 vast: een lange landing na een te hoge nadering met te hoge snelheid bij een non-precisienadering, op een natte baan en in slecht weer met buien boven het vliegveld1. Het onderzoek naar Aeroméxico-vlucht 250 liet remmen, antiskid en spoilers in Los Angeles onderzoeken; die werkten normaal, en op de baan werden geen sporen van hard remmen gevonden, wat volgens het rapport kon komen door water op de baan1. Vlak voor de landing van Aeroméxico-vlucht 250 klonken in de cockpit de GPWS-waarschuwingen 'sink rate' en 'pull up', een teken van een te hoge daalsnelheid1. Als bijdragende factoren bij Aeroméxico-vlucht 250 noemt het eindrapport de non-precisienadering met buien boven het vliegveld, het besluit van de bemanning om door te zetten in plaats van door te starten, en slechte remwerking door aanhoudende regen1.

Het eindrapport over Aeroméxico-vlucht 250 (dossier 081/00) werd op 11 mei 2001 gepubliceerd en beveelt meer training voor non-precisienaderingen, betere simulatortraining voor abnormale situaties en een herziening van de naderingsprocedures door SENEAM volgens ICAO-normen aan1.

De DC-9 van Aeroméxico-vlucht 250 kwam volgens El Universal op minder dan 200 meter van de baan tot stilstand in het Rhode-kanaal; de baan van Reynosa gold met die van Tapachula als een van de kortste van Mexico4. In de dagen voor het ongeval met Aeroméxico-vlucht 250 werd het gebied rond de Golf van Mexico getroffen door hevige regen en wind van tropische depressie Keith3.