De CASA 212 van Presidential Airways (N960BW) vertrok op 27 november 2004 van Bagram Air Base voor een vrachtvlucht naar Farah, uitgevoerd in opdracht van het Amerikaanse ministerie van Defensie2. Aan boord van de CASA 212 van Presidential Airways waren de gezagvoerder, de eerste officier en een monteur van de maatschappij, en drie Amerikaanse militairen die meereisden2. In plaats van de gebruikelijke route naar het zuiden vloog de CASA 212 van Presidential Airways naar het noordwesten de Bamiyan-vallei in, een route die de bemanning nooit eerder had gevlogen2. De CASA 212 van Presidential Airways kwam terecht in een doodlopend dal; het wrak lag op ongeveer 14,650 voet hoogte, zo'n 80 nm ten westen van Bagram2.

Bij de crash van de CASA 212 van Presidential Airways kwamen alle zes inzittenden om: drie burgers in dienst van de maatschappij en drie militairen van het Amerikaanse leger2. Een van de militairen in de CASA 212 van Presidential Airways overleefde de inslag aanvankelijk; volgens de NTSB had hij met tijdige medische hulp en een operatie zeer waarschijnlijk overleefd2. Pas toen militairen meldden dat de CASA 212 van Presidential Airways nooit in Farah was aangekomen, begon de zoektocht; het wrak werd op 28 november 2004 gevonden, maar door slecht weer bereikten hulpverleners de plek pas op 30 november2.

De NTSB stelde als waarschijnlijke oorzaak van de crash van de CASA 212 van Presidential Airways vast dat de gezagvoerder ten onrechte een niet-standaardroute koos en onvoldoende afstand tot het terrein hield2. Als bijdragende factoren bij de crash van de CASA 212 van Presidential Airways noemde de NTSB dat de maatschappij geen vaste route eiste, niet toezag op naleving van de regels, en dat FAA en Defensie in Afghanistan geen toezicht hielden2. Volgens de NTSB gebruikte de bemanning van de CASA 212 van Presidential Airways geen extra zuurstof, hoewel de vlieghoogte dat volgens de regels vereiste2. Aan de dood van een passagier van de CASA 212 van Presidential Airways droegen volgens de NTSB het ontbreken van procedures om vluchten te volgen en de beperkte communicatie op afgelegen plekken bij2. De NTSB nam het rapport AAB-06/07 over de CASA 212 van Presidential Airways aan op 8 november 2006; Afghanistan had het onderzoek aan de NTSB gedelegeerd2.

Na de crash van Blackwater 61 schortte het Amerikaanse leger de vluchten van Blackwater in Afghanistan een maand op; de toestellen kregen volgsystemen en elke vlucht moest een ervaren bemanningslid hebben1. Families van de omgekomen militairen in Blackwater 61 spanden een rechtszaak aan tegen Blackwater; de rechter wees de beroepen van het bedrijf op immuniteit af1.

Presidential Airways vervoerde onder een contract met het Air Mobility Command militairen en vracht binnen Afghanistan, Oezbekistan en Pakistan2. Presidential Airways, de maatschappij achter Blackwater 61, was de luchtvaartdochter van het beveiligingsbedrijf Blackwater USA1.