Een ILS levert doorgaans de laagste approach minima, waardoor je bij slecht zicht en lage wolkenbasis nog kunt landen. Als je de ILS weghaalt en vervangt door een RNAV-approach, liggen de minima meestal hoger, zeker zonder volledige approach lighting. Het gevolg is dat bij marginaal weer meer vluchten moeten uitwijken, wat voor airlines onaanvaardbare kosten en verstoring oplevert. In de thread werd dit geopperd als manier om baanlengte terug te winnen door de localiser-apparatuur te verwijderen en meer beton te storten, maar men wees erop dat het verlies aan ILS-capability dat voordeel deels tenietdoet. Voor een verkeersvlieger is de les dat approach-infrastructuur (ILS, PAPI, approach lighting) rechtstreeks de minima en dus de betrouwbaarheid van een bestemming bepaalt.
Laat het ons uitzoeken. Je verzoek komt op de onderzoekslijst en we vullen het antwoord aan met bronnen. Laat je e-mail achter, dan krijg je een seintje zodra het beter is.
