Een warmtefront kondigt zich ruim van tevoren aan in de lucht. Wie de wolkenvolgorde kent, weet wanneer het zicht en de wolkenbasis zakken.
Bij een warmtefront schuift warme, vochtige lucht over koudere lucht heen. De koude lucht ligt als een wig onder het frontvlak. Dat grensvlak loopt flauw omhoog, met een helling van grofweg 1 op 100 tot 1 op 300, vaak rond 1 op 200. Daardoor zie je de eerste wolken vaak honderden kilometers voordat het front aan de grond langskomt, soms 1.000 km of meer.
De klassieke volgorde: eerst cirrus, dan cirrostratus met een halo rond de zon, daarna altostratus en ten slotte nimbostratus met langdurige regen. Die regen valt vóór het oppervlaktefront, door de koude lucht onder het frontvlak.
Wat merk je in de cockpit?
Voor het front daalt de luchtdruk gestaag. Op het noordelijk halfrond staat de wind dan vaak uit zuid tot zuidoost. In de regenzone onder de nimbostratus is het zicht slecht en kan frontale mist ontstaan. Bij de passage vlakt de druk af, ruimt de wind meestal naar zuidwest en stijgt de temperatuur.
Druk daalt gestaag, wind zuid tot zuidoostBIJ DE PASSAGE
Druk vlakt af, wind ruimt, mogelijk motregen en slecht zichtACHTER HET FRONT
Warmer, zicht blijft vaak matig
Onder de nimbostratus hangt de bewolking laag. In de wolk kun je bij temperaturen onder nul ijsaangroei krijgen. Is de koude wig onder nul, dan koelt regen uit de warme lucht onderweg onder tot onderkoelde regen, die op contact met het vliegtuig bevriest. Is de opstijgende warme lucht onstabiel, dan kan er in de zomer cumulonimbus in het wolkendek zitten.
